şöyle bişey var

Johann Sebastian Bach; Cennetin Müzisyeni

Dindar bir insan olmasının müziğine yansımasından olsa gerek, benim için Bach; Tanrı'nın cennetten insanlara gönderdiği bir müzik meleği.

Şimdi sevdiğim bazı Bach parçaları ve onlarla ilgili nacizane duygu düşüncelerimi paylaşacağım...

Air : Bu parçayı dinlediğinizde içiniz iyiliğin ışığıyla dolar, kalbiniz ısınır. Sarı sıcak bir ışıkta bulutların arasında gezinirsiniz. Bir an için dünyada kötülük denen şeyin varlığını unutup, sadece iyiliklerin güzelliklerin varlığını hissedersiniz. Bırakın şarkı tüm benliğinizi sarsın ve parçaya vücudünuzla bir metronom gibi eşlik edin...

Boree in E Minor: Bütün parçanın tek bir melodi üzerine göre kurulmuş olması kulağa hoş gelmiyebilir belki ama o melodi çok vurucudur. Kendinizi bir Avrupa kentinin sokakları arasında gezinirken, arnavut kaldırımlı sokaklarda kahve içip gazete okurken yada eski bir sahaftan yıllanmış bir kitabı karıştırırken hayal edebilirsiniz.
Gitarı daha bir seversiniz, çünkü bu melodi gitar için biçilmiş kaftandır.

Vivace: Bu parçayı dinlerken bende şöyle bir tasvir canlandı; eski zamanlar, altın çağlardan biri. Toplumun ileri gelenleri bir toplantıda, ama bu yöneticilerin herbiri birer filozof, birer bilge insan. Adalet ve özgürlüğün hakim olduğu bir çağ yaşanıyor. İşte o sırada, bu bilge insanların adeta bir şöleni andıran toplantısı... Dans ediyorlar, yemek yiyorlar, eğleniyorlar... Huzurlu bir ortam.
Bir de bu parçayı dinlerken ellerinizi orkestra şefi gibi kullanarak dinlerseniz parçayı daha iyi hissedebilirsiniz. (Aslında bu her parça için geçerli. :)

Pachelbel's Canon D: En ünlü bach parçalarından biri. Yine huzuru ve iyiliği iliklerinize kadar hissedersiniz.. Çoksesli bir parça olmasından kaynaklı beraberlik ve uyum hissi... Bence bu parça müziğin tavan yaptığı bir parçadır. Bach'ın cennetin müzisyeni olduğunu düşünmeme sebep olan parçalardan biridir. Şu eseri kim gerçekten hissederek dinlerse Tanrıyı, sonsuz iyiliği, varoluşun güzelliğini ya da kimilerinin "bir güç" dediği şeyi hisseder.
Eklemeden geçemeyeceğim: Bence Sözlerimi Geri Alamam parçasının melodisi bu parçanınkine çok benziyor, sizce? :)

Badinerii: Malesef telefon melodisi olduğu için yeterince objektif bakamadığım parçadır. Bu da Vivace'yi andıran hisler uyandıyor. Ayrıca oynaması güzel olur bu parçada, omuzları sallayarak falan. :)

Jesus Bleibet Meine Freunde: Adında anlaşıldığı üzere kilise? için bir eserdir.
Almanya'nın bir köyünde, hani Heidi'deki gibi dışarıda yemyeşil kırlar uzanıyor ve kilise korosu bu ilahiyi söylüyor hep birlikte, güneşli bir pazar gününde...

Matthaus Passion- Erbarme Dich: Müthiş duygusal bir eser. Anlamını bilmediğiniz sözleri sanatçı söyledikçe kafanızı sallayıp hafiften hüzünlenirsiniz. Aslında hüzün de değil, nasıl desem bir aşığın sitemi gibi...

Bach&Ritus Pacis Concerto no3: Bu da Air'in biraz üzerinde değişiklikler yapılmış hali. Ben sevdim, bakalım siz de sevecek misiniz? :)

Suite for solo cello : Çello sevenlerin özellikle dinlemesi gerekir diye düşünüyorum, zira yeterince dikkatli dinlerseniz tellerin titreşimini kalbinizde hissedebilirsiniz.
Ve iyi bir çocuk olursanız belki şirinleri bile görebilirsiniz. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere.. (:

Buralardan Bach'ın hayatıyla ilgili bilgiler edinebilirsiniz:

http://www.tuluyhanugurlu.com/BACH.htm
http://yenisafak.com.tr/Yazarlar/?t=27.02.2011&y=YalcinCetinKayaPazar
http://tr.wikipedia.org/wiki/Johann_Sebastian_Bach
http://www.eksisozluk.com/show.asp?t=bach
http://www.biyografi.info/kisi/johann-sebastian-bach

"Maskot" Bir Reklam Çeşidi Olmamalı

Reklam için her yol mübah sayılmaya başlandı artık, siz de farkındasınızdır. Ama ben bunu doğru bulmuyorum. Reklam yapmak adına bazen insanlara öyle şeyler yaptırıyorlar ki, bunlar artık benim için "kötü reklam" grubuna giriyor. O markanın gözümde değeri siliniyor.

Mesela geçenlerde yeni bir parfümcü dükkanı açılışı vardı. Dikkat çekmek için, birisine parfüm şişesi şeklinde ve üzerinde markanın adı yazan bir kostüm giydirmişler. Maskot deniyor sanırım onlara... Ben gördüğümde mağaza çalışanlarından biri maskotu hazırlıyordu, daha sonra maskot mağazanın önünde durup, dükkana ilgi çekecekti ve "reklam" yapmış olacaktı.

Bu yeni bir reklam yöntemi değil, evet. Ama bu görüşümde bunu sorguladım. Kostümün de çok etkisi oldu; çünkü şimdi noel baba maskotu olmak var, mickey mouse maskotu olmak var, bide 'parfüm şişesi maskotu' olmak var!

İnsanları, normalde para vermeseniz hayatta girmeyecekleri böyle kılıklara sokmak ve onlara muhtemelen nefret ettirdikleri bir şeyi yaptırmak ne derece doğru? Sonuçta bu bir "reklam"; yani çok farklı ve insan onurunu zedelemeyecek şekillerde de yapılabilir. Bir sürü yöntem varken, bu kepazelik niye diye sorasım geliyor o reklam yöntemini seçenlere. (Maskot içindeki para kazanmaya çalışan kardeşimizi tenzih ederim.)

Neden Twitter hesabı açtım?

Bundan birkaç ay önce "twitter twitter dediler bende bişey sandıydım" diye bir yazı yazmıştım. Şimdi ise blogumun sağ kenarında twitter güncellemelerimi görebiliyorsunuz...

Belki bu ne perhiz bu ne lahana turşusu diye düşünenler olabilir, o yüzden bir açıklama yapayım bir de twitter'ın faidelerinden bahsedeyim dedim.

Öncelikle eleştirdiğimiz şeylerin bir parçası olduğumuz bir devirde yaşadığımız bir gerçek. Bunun yanlış olduğunu da düşünmüyorum. Çünkü zeytinyağı gibi bardağın içinde olup da suyun dışında olabilmek de güzeldir. Önemli olan eleştirdiğin şeye dönüşmemek.

Ayrıca herhangi bişeyin %100 iyi yada %100 olduğunu söylemek de pek doğru olmaz. Yani bir şeyin hem iyi yanları hem de kötü yanları olabilir.

Sosyal medyayla ilgili ise hep şunu düşünmüşümdür; beğensen de beğenmesen de çoğunluğun içinde olduğu bir oluşum varsa, ona katılmak gerekir.

İşte bundan kelli Twitter hesabı açtım. İlk tweet'im de "bi ben eksiktim!" oldu.

Twitter'ın Arap ülkelerindeki isyanlarda oynadığı rol, nerdeyse her şeyin/herkesin bir twitter'ı olması gibi sebeplerle ben de bir twitter hesabı edindim.

http://twitter.com/#!/su_samuru

Nükleersiz Türkiye değil, nükleersiz "DÜNYA" istiyorum. Çok mu şey istiyorum?

Answer here